അറിയാതെ എന് മനമറിയാതെ ഞാന്
കാതോര്ത്തു നിന്നു നിന് കാലൊച്ചയ്ക്കായ്..
എവിടെയൊ കണ്ടു മറന്നതുപോലുള്ള
നിന് മുഖമെന് മുന്നില് തെളിഞ്ഞു വന്നു
ഓര്ക്കാന് ശ്രമിച്ചിട്ടും ഓര്മ്മ കിട്ടാതെ
എന് മനസിനടിതട്ടില് നീ മറഞ്ഞു നിന്നു
ഒരു ചിത്രശലഭംപോല് പറന്നുയര്ന്നൂ നീ
നിറങ്ങള്തന് ലോകത്ത് ഒളിച്ചുനിന്നു...
ഓര്മ്മകള് തന്നുടെ നടുമുറ്റത്തെന്തിനു
എന്നെ തനിച്ചാക്കി കടന്നുപോയ് നീ...
അറിഞ്ഞില്ലെ നീയെന് വേര്പാടിന് നൊമ്പരം
അറിഞ്ഞിട്ടും അറിഞ്ഞില്ലന്നു നടിച്ചതാണോ...
ആകാശ മേഘ പാളികള്ക്കിടയില്
നിനക്കായ് ഞാനിന്ന് തിരഞ്ഞുവല്ലോ
ഒരു കുളിര്തെന്നലായ് എന്നുടെ കുറുനിര
മാടിയൊതുക്കി നീ അകന്നുപോയോ...
എന്നുടെ മനതാരില് കണ്ടു നിന് സാമീപ്യം
എന്തിനായ് എന്നെ കളിപ്പിച്ചു നീ...
വരില്ലയോ നീയൊരു നിമിഷമെങ്കിലും
എന്നുടെ അരികില് ഇരിപ്പതിനായ്...
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ